











De invloed van de Romeinse keizer Hadrianus
Lange tijd was Griekenland de belangrijkste speler in het Middellandse Zeegebied. Maar in 146 v.Chr. werd het ingelijfd bij het Romeinse Rijk. De bakermat van de democratie verdween in de vergetelheid, totdat de Romeinse keizer Hadrianus Griekenland weer op de kaart zette.
De Romeinse consul Lucius Mummius (2e eeuw v.Chr.) maakte in de oorlog tegen de Acheďsche bond in 146 voor Christus, Korinthe met de grond gelijk. Daarmee sloeg hij de Griekse weerstand neer. Het markeert het begin van Romeins Griekenland. Veel stadstaten wisten nog redelijk autonoom te blijven tot de Romeinse generaal Sulla (138 – 78 v.Chr.) in 86 v.Chr. het Romeinse gezag definitief vestigde.
De Romeinen hadden dan wel de politieke en militaire heerschappij over het Middellandse Zeegebied, op cultureel vlak bleven de Grieken superieur. De Romeinen hadden enorm veel bewondering voor de Griekse cultuur en maakten daar ook gretig gebruik van.

De verfijnde Griekse cultuur vormde de basis voor die van de Romeinen. Zaken als de Griekse goden, architectuur en kunst werden klakkeloos gekopieerd. Het Grieks was zelfs de lingua franca in grote delen van het rijk. Het literaire werk van grootheden als Homerus was de inspiratiebron voor vele Romeinse schrijvers. De aristocratie verdiepte zich in de Griekse filosofie en zag de Griekse wetenschap als groot voorbeeld. Dit viel ook de Romeinse dichter Horatius (65 – 8 v.Chr.) op. “Het gevangen Griekenland heeft haar overwinnaar gevangen genomen”, schrijft hij in zijn Epistulae.
Hoewel Griekenland grote invloed had op de Romeinse cultuur, hadden de meeste Romeinse keizers maar beperkte interesse in het land. Een uitzondering was keizer Augustus (62 v.Chr. – 14 n.Chr.), die zich sterk aangetrokken voelde tot de Griekse culturele superioriteit, met de stad Athene als middelpunt. De Atheners beloonden zijn giften door aan hem een tempel op de Akropolis te wijden. Na Augustus bezochten Claudius, Nero en Trajanus de Griekse stad, maar die bezoekjes waren van weinig betekenis.
Het was het keizerschap van Hadrianus (76 – 138 n.Chr.) dat een nieuwe impuls gaf aan de relatie van Griekenland met Rome. Hadrianus was een van de meest vrijgevige Romeinse keizers: meer dan 130 steden profiteerden van zijn giften. Een groot deel daarvan was gericht op Griekenland.
Hij richtte zijn pijlen vooral op Athene. Hij bracht daar, na Rome, het grootste deel van zijn leven door. Athene zag nu haar kans schoon om zichzelf weer op de kaart te zetten. De Atheners initieerden de keizer in de Eleusinische mysteriën, verkozen hem tot archon (de belangrijkste magistraat van de stad) en vereerden hem als God.
Hadrianus op zijn beurt startte onder meer een uitgebreid bouwprogramma. Onder zijn heerschappij verrezen ook veel nieuwe gebouwen en zelfs een heel nieuw stadsdeel: Hadrianopolis (stad van Hadrianus). De renovatie van de Romeinse agora, twee ornamentele fonteinen, een basilica (publiek gebouw) en vele andere gebouwen is maar een greep uit de giften van Hadrianus aan Athene.
Naast zijn intensieve bouwpolitiek drukte Hadrianus ook op andere manieren zijn stempel op de stad. Zo herzag hij de Atheense grondwet en was hij persoonlijk betrokken bij het opstellen van nieuwe wetgeving. Bijvoorbeeld het oliedecreet, dat er voor moest zorgen dat er voldoende goedkope olie beschikbaar was. De inscriptie van dit decreet is nu nog te bewonderen op de Romeinse agora in Athene.
De olie was onder ander bedoeld voor de atleten van de door Hadrianus ingestelde en gepromote festivals. Deze evenementen trokken vele bezoekers en vormden zo een welkome aanvulling op de Atheense schatkist. Ook die werd overigens door de keizer hervormd. De Atheners ontvingen onder Hadrianus ook graanuitdelingen. Tot dan toe waren die alleen voorbehouden aan inwoners van Rome. Hierdoor werd de slechte economische toestand van Athene verlicht en sociale onrust de kop ingedrukt.
De Romeinen hadden dan wel de politieke en militaire heerschappij over het Middellandse Zeegebied, op cultureel vlak bleven de Grieken superieur. De Romeinen hadden enorm veel bewondering voor de Griekse cultuur en maakten daar ook gretig gebruik van.

Cultuur
De verfijnde Griekse cultuur vormde de basis voor die van de Romeinen. Zaken als de Griekse goden, architectuur en kunst werden klakkeloos gekopieerd. Het Grieks was zelfs de lingua franca in grote delen van het rijk. Het literaire werk van grootheden als Homerus was de inspiratiebron voor vele Romeinse schrijvers. De aristocratie verdiepte zich in de Griekse filosofie en zag de Griekse wetenschap als groot voorbeeld. Dit viel ook de Romeinse dichter Horatius (65 – 8 v.Chr.) op. “Het gevangen Griekenland heeft haar overwinnaar gevangen genomen”, schrijft hij in zijn Epistulae.
Hoewel Griekenland grote invloed had op de Romeinse cultuur, hadden de meeste Romeinse keizers maar beperkte interesse in het land. Een uitzondering was keizer Augustus (62 v.Chr. – 14 n.Chr.), die zich sterk aangetrokken voelde tot de Griekse culturele superioriteit, met de stad Athene als middelpunt. De Atheners beloonden zijn giften door aan hem een tempel op de Akropolis te wijden. Na Augustus bezochten Claudius, Nero en Trajanus de Griekse stad, maar die bezoekjes waren van weinig betekenis.
Keizer Hadrianus
Het was het keizerschap van Hadrianus (76 – 138 n.Chr.) dat een nieuwe impuls gaf aan de relatie van Griekenland met Rome. Hadrianus was een van de meest vrijgevige Romeinse keizers: meer dan 130 steden profiteerden van zijn giften. Een groot deel daarvan was gericht op Griekenland.
Hij richtte zijn pijlen vooral op Athene. Hij bracht daar, na Rome, het grootste deel van zijn leven door. Athene zag nu haar kans schoon om zichzelf weer op de kaart te zetten. De Atheners initieerden de keizer in de Eleusinische mysteriën, verkozen hem tot archon (de belangrijkste magistraat van de stad) en vereerden hem als God.
Hadrianus op zijn beurt startte onder meer een uitgebreid bouwprogramma. Onder zijn heerschappij verrezen ook veel nieuwe gebouwen en zelfs een heel nieuw stadsdeel: Hadrianopolis (stad van Hadrianus). De renovatie van de Romeinse agora, twee ornamentele fonteinen, een basilica (publiek gebouw) en vele andere gebouwen is maar een greep uit de giften van Hadrianus aan Athene.
Wetgeving
Naast zijn intensieve bouwpolitiek drukte Hadrianus ook op andere manieren zijn stempel op de stad. Zo herzag hij de Atheense grondwet en was hij persoonlijk betrokken bij het opstellen van nieuwe wetgeving. Bijvoorbeeld het oliedecreet, dat er voor moest zorgen dat er voldoende goedkope olie beschikbaar was. De inscriptie van dit decreet is nu nog te bewonderen op de Romeinse agora in Athene.
De olie was onder ander bedoeld voor de atleten van de door Hadrianus ingestelde en gepromote festivals. Deze evenementen trokken vele bezoekers en vormden zo een welkome aanvulling op de Atheense schatkist. Ook die werd overigens door de keizer hervormd. De Atheners ontvingen onder Hadrianus ook graanuitdelingen. Tot dan toe waren die alleen voorbehouden aan inwoners van Rome. Hierdoor werd de slechte economische toestand van Athene verlicht en sociale onrust de kop ingedrukt.




