Dexameni-plein en Hadrianus waterreservoir

Hoogtepunten van het Dexameni-plein in de wijk Kolonaki

1. Dexameni openluchtbioscoop
2. Gezellige terrasjes en een hippe buurt
3. Dineren op een dakterras
4. Jazz-bar
5. Waterresservoir van Keizer Hadrianus

Wat te doen en wat te zien in de wijk Kolonaki

1. Op het Dexameni-plein is, de openluchtbioscoop Dexameni, open in de zomermaanden. Kijk naar een film op een zwoele avond onder een sterrenhemel.

2. In de omliggende straatjes rondom het plein zijn chique bars en restaurants die een vleugje luxe toevoegen aan de toch al hippe buurt. Het Dexameni-café en ouzerie op het plein was een ontmoetingsplaats voor dichters en schrijvers uit het begin van de 20e eeuw, zoals Papadiamantis, Kazantzakis en Odysseus Elytis. Nu kun je hier nog steeds iets drinken.

3. Voor een luxe diner in een exotische sfeer ga je naar Nikkei Peruvian Resto Bar (Leventis 3) of naar het dakterras van het St. George Hotel (Kleomenous 2).

4. Voor muziekliefhebbers is Jazz in Jazz het ultieme einde, met een glas premium wisky in je hand luister je naar jazzklassiekers uit de jaren 1920 (Deinokratous 4).

5. Het Waterreservoir van Keizer Hadrianus is het niet toegankelijk voor bezoekers. Maar je kunt toch een glimp opvangen van de interne structuur via de grote kijkgaten in de westelijke muur.

Het Dexameni-plein en het reservoir in de wijk Kolonaki

Op de westelijke hellingen van de berg Lycabettus en slechts een paar pleinen ten noorden van het Kolonaki-plein ligt een van de minder bekende Atheense opgravingen: het waterreservoir van Hadrianus op het Dexameni-plein. Het aquaduct en reservoir waren lange tijd het belangrijkste watervoorzieningssysteem van de stad. Tegenwoordig is het een niet-weg-te-denken onderdeel van het schilderachtige Dexameni-plein.

Het verhaal van het reservoir van Hadrianus

Dit reservoir maakte deel uit van een watervoorzieningssysteem dat keizer Hadrianus in de 2e eeuw na Christus bouwde om te voorzien in de waterbehoeften van de inwoners van Athene en in het bijzonder van de Romeinse Agora.

Het watervoorzieningsnetwerk strekte zich 25 kilometer ondergronds uit en voorzag een reservoir en een aquaduct aan de voet van de berg Lycabettus van water uit de berg Parnitha. Het reservoir raakte in ongebruik tijdens de Ottomaanse overheersing, die in de vijftiende eeuw begon en eindigde in 1821, en raakte geleidelijk in verval. Pas in 1840 werd het reservoir weer in gebruik genomen en bleef in gebruik tot 1940.

Het historische stuwmeer gaat slechts één keer per jaar open, op Driekoningen 6 januari is het reservoir geopend voor de ceremonie van de “Zegening van de Wateren” (ook wel Theofanie of Phota genoemd).

Volgend artikel: Het Parthenon in volle glorie maar niet in Athene
Vorig artikel: Streetart in de wijk Gazi


foto's Wiki Commons, cinedexameni