atheneathene-psiriporto-rafti-atheneathene-zeusatheneathene-foodathene-akropolisathenerafina-atheneathene-akropolis-parthenonouzo-griekenland-atheneathene-olympisch stadion

Retsina traditionele wijn uit Griekenland

Je bent een liefhebber van retsina of je bent het niet. Daartussen zit weinig ruimte. Vanaf het eerste glas dwingt deze wijn je om positie te kiezen. De geur, de smaak, het eigenwijze karakter, een verworven smaak. In veel traditionele tavernes in Athene wordt retsina simpelweg uit het vat geserveerd in een oranje aluminium maatbeker. Je vraagt gewoon naar ‘retsina’ en dan krijg je wat de Grieken zelf graag drinken. Retsina komt het best tot zijn recht bij warm weer, zoals hij ook in Griekenland wordt geschonken: gekoeld, aan een tafel in de schaduw, met lekker eten erbij en tijd om te wennen aan de smaak.

Athene_retsina_wijn_uit_griekenland.jpg
Retsina: wijn met hars en geschiedenis


Waar het begon


De oude Grieken en later ook de Romeinen bewaarden wijn, net als andere levensmiddelen, in aardewerken potten. Dat materiaal was poreus en daarom niet vanzelf waterdicht. Om lekken tegen te gaan, werden de kruiken met vloeistof afgesloten met hars. Deze hars kwam in contact met de wijn die daardoor langer houdbaar was en de typische smaak kreeg.

Een verloren traditie


Toen de Romeinen houten vaten gingen gebruiken, die niet meer lekten, was de hars niet meer nodig. Maar in het Byzantijnse rijk bleef men trouw aan de oude traditie. Daarom is er geen traditie van retsina in Italië maar wel in Griekenland.

Retsina in Nederland


Tot ver in de twintigste eeuw werd retsina vrijwel uitsluitend in Griekenland gedronken. Pas rond 1960/1970, met de opkomst van het moderne toerisme, veranderde dat. Toeristen, waaronder Nederlanders, proefden de wijn tijdens hun vakantie en wilden hem ook thuis drinken. De opkomst van Griekse restaurants in de jaren 1980 in Nederland versnelde de vraag naar retsina buiten Griekenland.

Hoe retsina wordt gemaakt


De productiemethode van retsina is eenvoudig. Aan de most van een verder standaard gemaakte witte wijn worden stukjes hars van de aleppo-den toegevoegd. De Griekse naam voor die hars is ρητίνη (ritini) waar de wijn zijn naam aan dankt.

De hoeveelheid hars is wettelijk bepaald en mag niet meer dan één kilogram per hectoliter bedragen, terwijl het uiteindelijke gehalte aan hars onder de honderd gram per hectoliter moet blijven.

Tijdens de rijping blijven de harsdeeltjes in de wijn tot het moment van de eerste overheveling. Daarna wordt de wijn verder afgewerkt.

Herkenbare namen


De bekendste producenten van retsina zijn Kourtakis en Malamatina. De flessen met het gele en groene etiket zijn wereldwijd herkenbaar en hebben, terecht of onterecht, het beeld bepaald van wat retsina is.
Reageer op dit artikel
Mail de redactie
Share dit artikel op Facebook!
Tweet dit artikel op Twitter!
Deel dit artikel!